Walt Disney Studio's

Tickets

In de meer dan 25 jaar dat we al samen op reis gaan hebben we Disneyparken bezocht in Californië, Florida, Hongkong en Tokyo. Alleen de parken bij Parijs pasten niet eerder in een van onze reisschema's. 



Het was een prachtige dag met een strak blauwe lucht. We zijn eerst in de rij gaan staan bij Ratatouille. Een attractie gebaseerd op de gelijknamige animatiefilm. Het was een behoorlijk lange wachtrij, maar het was ook het absolute hoogtepunt van het park. Je zit in een karretje dat als het ware door de filmscènes rijdt. Erg mooi gedaan.



Het hoge gebouw op de achtergrond is de Tower of Terror. Een attractie die in de meeste Disneyparken is te bewonderen. Het idee is dat je in een lift zit die op hol slaat. Daarbij wordt er flink met de zwaartekracht gespeeld. De versie in Parijs is net als die in Amerika gebaseerd op de tv-serie The Twilight Zone. In Japan gebruiken ze een ander verhaal omdat de serie daar niet bekend is. De laatste keer dat we in een Tower of Terror waren geweest was in Japan in 2014. De rit in Parijs is heftiger.

Tower of terror

We hebben ook nog de Studio Tramtour gedaan. Je wordt daarbij in een treintje over het terrein gereden en komt daarbij langs enkele (fictieve) filmsets. 


Auto uit 101 Dalmatiërs bij de ingang van de Tramtour

In de stukjes tussen de filmsets hadden ze decorstukken in de berm gezet. Het zag er nogal knullig uit. Een beetje Disney onwaardig.



Hieronder de set van de tv-serie Dinotopia, ook hier gebeurt helemaal niets als je er langskomt.



Het spectaculairste deel van de Studio Tram Tour is Catastrophe Canyon. Het trammetje stopt hier en wordt door elkaar geschud. Je moet het gevoel hebben dat je midden in een scène zit waarin een truck vlam vat en er vervolgens ook nog een overstroming plaatsvindt.
Inmiddels wordt de tramtour volledig herbouwd. Dinotopia wordt vervangen door Star Wars en Catastrophe Canyon en Reign of Fire worden uitgebreid.



Onder een afdakje staan een heleboel auto's die bekend zijn van films of tv-series.



Reign of Fire is een andere scène waar je langskomt. In deze film ontwaken draken en roeien de mensheid grotendeels uit. De ellende begint tijdens werkzaamheden aan de metro in Londen.


Crush's Coaster, een achtbaan langs koraalriffen 

Buzz Lightyear bij de ingang van Toy Story Land



Aan het eind van de middag hebben we weer de shuttle naar het hotel genomen. Het was onze laatste nacht in Frankrijk en onze laatste dag mooi weer tijdens de reis.

Le Hameau de la Reine

Het Franse hof kreeg veel verwijten van spilzucht en decadentie. Marie Antoinette liet daarom dit boerendorpje bouwen om er als boerin te kunnen leven. Het ziet er uit als een door Anton Pieck ontworpen kinderboerderij die nog steeds in bedrijf is voor de toeristen.
Marie Antoinette schijnt samen met de hofdames de koeien te hebben gemolken en ze hoedde zelf de geparfumeerde schapen.
Op de ansichtkaart hierboven staat het Petit Trianon en enkele gebouwen uit Le Hameau de la Reine.



Hieronder de Marlborough Tower. De kelder van deze als vuurtoren vormgegeven toren werd gebruikt voor de opslag van visgereedschap en boten. Het bovenste deel van de toren werd gebruikt om via signalen te communiceren met het kasteel. Hierboven een paar kleinere gebouwtjes. Het woonhuis was niet te bezichtigen vanwege een renovatie.



In het boerderijgedeelte waren veel dieren te aanschouwen, zoals de hippiekip, een moddervet konijn, een Afrikaanse knobbelzwaan en in het meer zaten heel veel vissen.



Hiermee hebben we ons bezoek aan Versailles beeindigd. Ons overnachtingshotel lag aan de andere kant van Parijs. Ons navigatiesysteem probeerde ons dwars door de stad te sturen. Toen we de Eiffeltoren dichterbij zagen komen hebben we alsnog gekozen voor een route langs de zuidkant van Parijs.

Le Temple de l'Amour

Dit tempeltje was een geschenk van Lodewijk XVI aan zijn vrouw Marie-Antoinette. Het werd ontworpen door Richard Mique, de architect die ook verantwoordelijk is voor het pseudo-boerendorpje Le Hameau de la Reine.

Petit Trianon

Het Petit Trianon ligt vlakbij het Grand Trianon. Dit voor Marie-Antoinette ontworpen paviljoen omvat het Theater van de Koningin, de uitzichttoren en de Tempel der liefde. Grenzend aan het Petit Trianon ligt Le Hameau de la Reine.



In de tuin zagen we ook nog deze Atalanta. Deze trekvlinders komen in de zomer in heel Europa voor, ze overwinteren in Zuid-Europa. Ze kunnen daarbij grote afstanden afleggen. Ze vliegen in ongeveer vijf weken van Finland naar de Middellandse Zee.
Het Pavillon Français werd in 1750 door de Franse architect Ange-Jacques Gabriel voor Lodewijk de XV en Madame de Pompadour gebouwd. Deze architect was ook verantwoordelijk voor het Petit Trianon.

Grand Trianon

Het Grand Trianon is een lustpaviljoen in de kasteeltuin van Versailles. Het werd gebruikt door de Koninklijke familie om in een wat meer informele sfeer bij elkaar te zijn, los van de strenge etiquette van het hof. Trianon was oorspronkelijk een gehucht dat door Lodewijk XIV is opgekocht en toegevoegd aan het domein van Versailles.



We hebben eerst buiten in de tuin onze lunch gebruikt.

Kasteel van Versailles

Omdat we al kaartjes voor twee dagen hadden gekocht dachten we de volgende ochtend binnen te komen zonder lang in de rij te hoeven. Dat bleek echter niet het geval. Hoewel het kasteel nog maar net open was stond er een honderden meters lange wachtrij. We hebben hier iets gedaan wat niet zo netjes is. We zijn de rij grotendeels voorbij gelopen en midden tussen een groep Japanners gaan staan die al vlakbij de ingang stonden. Binnen vijf minuten waren we binnen.



Standbeeld van Lodewijk XIV bij de ingang. En het werd ook weer een tijd voor een selfie.

Bezoek aan het kasteel

Ticket

Bij binnenkomst moesten eerst alle tassen gescand worden. Even was er de hoop dat het wat rustiger zou worden als we door de controles heen waren. Dat was echter niet het geval. Een deel van het kasteel was vanwege renovaties gesloten en in de overige vertrekken kon je over de koppen lopen. Vooral de groepen voorafgegaan door een gids met een paraplu hielden de boel nogal op. 



Een van de eerste plekken waar je komt is bij de kapel. Zowel de kapel als de lange gang op de volgende foto suggereren dat we alleen waren in het kasteel. Niets was minder waar. Deze twee ruimten kon je alleen inkijken. Je mocht er niet rondlopen.



Het schilderij hieronder kon je alleen ongestoord bekijken als je op je tenen stond.



De enige manier om een beetje rustig te genieten was omhoog kijken naar de plafond schilderingen. Als je kijkt naar al die hoofden dan zie je dat slechts een klein deel naar het schilderij kijkt waar ze voor staan.

De drukte in de spiegelzaal




In de spiegelzaal is een muurschildering van Charles le Brun te zien, de kunstenaar van wie we eerder tijdens deze reis een tentoonstelling hadden gezien in het Louvre in Lens. Onder de schildering staat de tekst: La Hollande accepte la Paix et se détache de l’Allemagne et de l’Espagne 1678. De gebeurtenis waar dit betrekking op heeft staat bekend als De Vrede van Nijmegen.



De lichtinstallatie aan het einde van de spiegelzaal is onderdeel van de tentoonstelling van Olafur Eliasson. De installatie van spiegels en lichtgevende cirkels had als titel Your sense of unity. Eerlijk gezegd vond ik het in deze ruimte vooral een storend object.

Plafond in de spiegelzaal

Na het eerste deel van de rondleiding kwamen we weer op de binnenplaats uit.



Een andere vleugel gaf toegang tot de vrouwenvleugel van het kasteel.



Blijkbaar had niet iedereen door dat er nog een deel van het kasteel was dat je kon bezoeken want het was hier aanmerkelijk rustiger dan in het eerste deel. 



Na afloop van dit deel van het bezoek zijn we weer de tuin in gegaan. We hebben bij een kraampje een paar heerlijke, maar peperdure broodjes gekocht als lunch. De rest van de middag wilden we gebruiken om een aantal plaatsen in het verre uiteinde van de tuinen te bezoeken. We met een bejaardentrammetje naar het Grand Trianon gegaan.